Nic o tobie nie wiem, skąd przywiał ciebie wiatr. Nie znam twoich zalet, ani nie znam twoich wad. Jedną rzecz jedyną, o tobie tylko wiem. Że coś zrobiłaś z sercem mem. Wiem. Wiem, że jest mi dobrze, gdy jesteś obok mnie. Ledwo jednak pójdziesz, to od razu jest mi źle. I gorzej wciąż i gorzej jest ze mną z każdym dniem. Wiem, że to ty. Książka Sue Wallman „Wiem, że to ty” opowiada o wyjątkowo trudnym powrocie w uczelniane mury. Ruby zmieniła szkołę w 11 klasie i nie jest to dla niej łatwe. Przez wydarzenia z dzieciństwa, które wyszły na jaw, jest jednak do tego zmuszona. Nowe otoczenie, ma być dla dziewczyny nowym początkiem, ale plotki W moich wspomnieniach zachował się jej obraz klęczącej przy moim łóżku w szpitalu i jeszcze jeden – ten, gdy okrywałem ją kocem, leżącą tamtej nocy na podłodze. A tata wciąż jej groził, że postawi ją przed sądem, odbierze jej prawa rodzicielskie, bo była okropną matką. Może nie wszystko, ale wiem na przykład, że marszczysz śmiesznie nos, kiedy się zastanawiasz. Wiem też, że masz małą, prawie niewidoczną bliznę na czole u nasady włosów. Kiedy miałaś cztery latka uderzyłaś się głową o ścianę. Rozciętą skórę trzeba było zaszywać i została ta blizna. Tłumaczenia w kontekście hasła "Nonostante le mie" z włoskiego na polski od Reverso Context: Ma Nonostante le mie mancanze, ho fatto qualcosa della mia vita, cara. pomimo czegoś. for all something ****. For all my love for you, I think what you do to her is cruel. (Pomimo mojej miłości do ciebie, uważam, że to co jej robisz jest okrutne.) For all your failures, you are a good person. (Pomimo twoich porażek, jesteś dobrą osobą.) synonim: in spite of something. in spite of something. wVIPEAL. ***PYTANIE CZYTELNIKA*** “Kiedyś pewna dziewczyna się zapytała ile lat miałem kiedy straciłem dziewictwo, bo ona 18 Nie odpowiedziałem jej. Bo nie straciłem.?” >>> MOJA ODPOWIEDŹ: W takich sytuacjach należy mówić: “Zachowałem się dla Ciebie ; )” Zalety bycia singlem w wieku 21 do 40 lat. Co robić, gdy nigdy albo od dawna nie byłeś w związku lub nigdy nie miałeś dziewczyny, mając 21-40 lat. Dlaczego niektóre kobiety rezygnują, gdy dowiedzą się, że nigdy nie byłeś w związku?. Jak sobie poradzić z przeszłością? Mężczyźni często przeżywają strasznie rozstanie. Historia często jest taka, że ktoś był w związku przez parę lat lub parę miesięcy, np. taka pierwsza miłość lub pierwszy związek lub któryś z kolei, w którym mężczyzna się zaangażował, jednak nie miał pojęcia, co robił ani jak prowadzić i utrzymać relację. Zabił zainteresowanie dziewczyny z czasem albo związał się z dziewczyną, która nie była nim szczerze zainteresowana od początku relacji, tylko bardziej tak wychodził ten związek lub po prostu z czasem zabił szczere zainteresowanie dziewczyny, jeśli faktycznie takie było kiedyś na początku. W każdym razie nie są dzisiaj razem i później mężczyzna ma takie negatywne wspomnienia, że jego pewność siebie się załamała, rozsypała się w drobny mak, że to zerwanie tej relacji u niego bardzo zniszczyło mu tą pewność siebie. Naprawdę było to dla niego takie niszczące i potem ciężko mu tę pewność siebie odbudować. Niektórzy mężczyźni dochodzą do siebie po kilka lat po rozstaniu. Niektórzy nigdy do siebie nie dochodzą. Mam takich w swoim otoczeniu. To jest kwestia decyzji, czy Ty chcesz wziąć odpowiedzialność za swoje życie czy chcesz zbudować taką świadomość, męski charakter. Jedni podejmuję decyzję i wychodzą ze swojej strefy komfortu. Przyznają się przed sobą, że mają problem. Ciężko im się z tym pogodzić. Trzeba powiedzieć sobie: Pozwolę sobie pomóc. Dam sobie pozwolenie na szczęście. Dam sobie pozwolenie na zrozumienie tych tematów. Zrozumiem przyczyny i nie popełnię tych samych błędów w przyszłości. Mężczyzna, który nigdy nie miał dziewczyny nie jest obarczony tym balastem. Więc możesz przekuć to w atut! I tak też powinieneś robić, czyli wszelkiego rodzaju jakieś braki, kompleksy, niedoskonałości przekuwaj w swój atut, zaletę. To jest bardzo cenna wskazówka, żeby wszelkiego rodzaju porażki, doświadczenia, które można by nazwać porażką, należy traktować jako błogosławieństwo, które dobrze, że się wydarzyło. “Cieszę się, że mnie to spotkało, bo dzięki temu przejrzałem na oczy bo dzięki temu podjąłem decyzję, żeby się zmienić bo dzięki temu przejąłem odpowiedzialność bo dzięki temu postanowiłem, że uniknę tego typu problemów w przyszłości i nie zepsuję sobie życia jeszcze bardziej. Ktoś się rozstaje po 2 do 3 latach, a co ma zrobić ktoś, kto się rozstaje po 10 latach albo po 15 latach i dwójce dzieci. Im dalej w las, tym cięższe, bardziej przytłaczające problemy oraz im człowiek starszy, tym trudniej się uczyć czegoś od nowa. Dlatego nie przejmuj się tym, czy miałeś dziewczynę czy nie. Dziewczyny nie pytają o to na dzień dobry, jak Filip z konopi. Np. podchodzisz do dziewczyny i mówisz: “Cześć, chciałem się przedstawić ; ) /przywitać ; ) /zobaczyć, jak się z Tobą rozmawia ; ) /zobaczyć, jaką jesteś osobą ; ) /chciałem zagadać, zobaczyć, co się stanie ; ) /chciałem zobaczyć, czy mi odpowiesz ; )” Albo jesteś na początku randki i witasz się: “Hej, mam nadzieję, że miałaś dobry dojazd, jak Ci się jechało, wszystko w porządku? No to zapraszam, chodźmy tam.” Przewodzisz, prowadzisz spotkanie, dobrze się bawisz na spotkaniu. Dziewczyna pyta, gdzie pójdziecie to mówisz: “Jak to gdzie? Przed siebie. Jak pójdziesz ze mną, to zawsze będzie Ci się podobało. Ważne jest to, że spędzamy razem czas ; )” Itd. czyli jesteś mężczyzną, który prowadzi relację. Kobieta nie wyskoczy nagle przy zagadaniu albo na pierwszym spotkaniu: “Hej, a Ty miałeś kiedyś dziewczynę? Bo jak nie miałeś, to ja się nie będę z Tobą spotykać!” To byłaby stuknięta dziewczyna, która tylko i wyłącznie tym by się kierowała. Patrzyłaby tylko i się zastanawiała: “Hmmm, czy on miał dziewczynę czy nie miał? Bo jak nie miał, to ja się nie mogę z nim spotkać”. To jest debilne myślenie. Jeśli dziewczyna tak myśli, to nie jest zbyt wiele warta. Dlatego nie przejmuj się tym kompletnie, że nie miałeś dziewczyny i nie byłeś w związku z dziewczyną. Ciesz się, że nie masz skrzywionej psychiki przez jakąś toksyczną kobietę ani się jakoś strasznie nie poraniłeś przez związki.” Powolutku, do niczego się nie spiesz. To też można mówić: “Nie mam presji, do niczego się nie spieszę ; )”. Zawsze też można stanowczo, asertywnie powiedzieć dziewczynie. “Słuchaj, naprawdę dowiesz się w swoim czasie ; )” albo “Naprawdę są pewne granice ; )” albo “Słuchaj, a ilu Ty miałaś facetów ; )” i to samo pytanie, co ona Tobie zadaj jej w twarz. Szczególnie po tym żarcie: “Jesteś moją pierwszą randką w życiu. A Ty ilu miałaś facetów w życiu? ; )” I niech ona się przed Tobą tłumaczy. Potraktuj ją tym samym, co ona. Ten temat byłych w ogóle nie pomaga w rozwoju romantycznej relacji Więc dziewczyny, które zadają takie pytania osobiste, intymne o Twoją przeszłość, czy miałeś kiedyś dziewczynę, czy byłeś w związku mają straszny tupet, są bezczelne i kierują się jakimiś dziwnymi wartościami, że oceniają facetów pod tym kątem, czy on miał dziewczynę, czy był w związku. Wy się macie: dobrze bawić cieszyć śmiać się na tym spotkaniu a nie, że ona chce się dowiadywać jakieś brudy czy ciężkie przeżycia, rozstania, poprzedni partnerzy. To nic nie wnosi romantycznego i to nie jest lekki temat, tylko to ciężki, negatywny temat, dlatego należy tych tematów unikać. Polecam w tym temacie artykuł, co robić, gdy dziewczyna wspomina lub mówi o swoim byłym lub byłych. Jak reagować i co odpowiadać, gdy mówi o swoich byłych. Natomiast samemu nie opowiadaj dziewczynie o swoich byłych. Poza tym to nie są dla dziewczyny jakieś miłe informacje. Nie opowiadaj o swoich przeszłych związkach. Jeżeli nigdy nie miałeś dziewczyny, to po co masz jej to mówić. Może gdyby ona oczekiwała, żebyś nigdy nikogo nie miał, to wtedy po pół roku i więcej stażu mógłbyś jej powiedzieć i ją zaskoczyć, że jest Twoją pieszą poważną dziewczyną, to by się bardzo ucieszyła. Natomiast na samym początku relacji nie ma to znaczenia. Dlatego proszę nie zadręczaj się tym, że kobiety będą się Ciebie wypytywać, czy miałeś dziewczynę albo czy byłeś w związku. Odpowiadaj do znudzenia: “Jesteś moją pierwszą randką w życiu ; )” “Dlaczego pytasz? ; )” “Dowiesz się w swoim czasie; )” “A co Ty taka dociekliwa; )” “A co to jakieś przesłuchanie?; )” “Jesteś z KGB?; )” “Prowadzisz jakieś statystyki?; )” Nie daj się zapędzić do rogu i skreślaj dziewczyny, które robią Ci tzw. twardy wywiad, bo to są stuknięte maniaczki kontroli. Jeżeli kobieta na randce się obraża i robi Ci twardy wywiad, że MUSISZ odpowiedzieć na pytanie, a jak nie, to nie będzie z Tobą rozmawiać, to możesz równie dobrze zakończyć spotkanie z taką dziewczyną albo nie pokazuj, że się jakoś zirytowałeś i dokończ spotkanie, a potem nigdy więcej się z nią nie spotykaj. To nie warte Twojej uwagi dziewczyny, które nie mają klasy, mają tupet, żeby od razu pytać się o takie intymne, prywatne sprawy z Twojego życia, nie mają kompletnie wyczucia. Im nie zależy na Tobie, tylko mają jakąś swoją agendę. Szukają dowartościowania się jakimś gogusiem, podrywaczem, kobieciarzem. Mają wypaczone podejście do związku i nie patrzą na takie wartości, jak wierność, wyłączność, trwałość, tylko bardziej interesuje je próżność, popularność, dowartościowanie, takie puste relacje, szukające poklasku. Po co komu taka dziewczyna. Lepiej być samemu niż z niewłaściwą osobą. Każdy związek się kończy prędzej czy później dopóki nie zostaniecie małżeństwem. Dlatego na spokojnie. Wiadomo, że te rozstania są bolesne, ale pamiętaj, żeby się nie spieszyć, bo dopóki się nie ożenisz, to tak naprawdę każda kobieta jest praktyką przed następną. Nie napinaj się, że musisz zostać zaakceptowany za wszelką cenę i musi Ci się z nią udać za wszelką ceną oraz musisz się wpasować na siłę w jakiejś jej bezsensowne oczekiwania z czapy. Buduj pewność siebie w programie “Pewność siebie w 90 dni” i “Wolność od nałogów w 90 dni”, które są o zdrowym poczuciu wartości, samoocenie, stabilności emocjonalnej. Pozdrawiam, Paweł Grzywocz “Każdego dnia zrób jedną małą rzecz, której się boisz” “Zawsze pomyśl, co zrobiłby przeciętny facet, a później tego nie rób” “Zawsze inwestuj w rozmowę” “Bez prawdziwego zainteresowania kobiety nic nie może się zacząć ani trwać” “Do rozwodu wystarczy jeden toksyczny charakter” Jak zdobyć dziewczynę w 12 randek Jak utrzymać związek 77 Technik Flirtu Wolność od pornografii i masturbacji w 90 dni Najlepsze miejsce do poznawania kobiet Czy wolałbyś, aby Twoje dotychczasowe związki z dziewczynami się nigdy nie wydarzyły? Czy może żałujesz, że nadal nie wiesz, jak boli rozstanie? Cóż, znamy już kilka zalet minimalizmu, więc uznajmy, że udało mi się do niego przekonać kilka osób. Niestety, minimalizm – jak wszystko – ma swoje wady. Aby nie być jednostronną, poniżej postaram się przedstawić kilka z nich. Trudne początki? Oczywiście, zazwyczaj najtrudniej jest zacząć, później to już jakoś leci. Dotyczy to pisania bloga, wielu projektów w życiu, zmiany pracy, itp. Nie inaczej jest z minimalizmem. Jednak podkreślę to, już nie wiem który raz z kolei 😉 minimalizm zaczyna się od zmiany sposobu myślenia. Owszem, można posprzątać w szafie, szufladach czy kuchni, a przy tym pozbyć się połowy swoich rzeczy. Można zerwać kontakty z osobami, które nas denerwują i wyjaśnić to wszystko minimalizmem. Jednak czy będzie to oznaczało, że staliście się minimalistami? Czy może zrobiliście miejsce na kolejne rzeczy przytargane ze sklepu? A może zyskaliście czas, który spędzicie z kolejnymi „wampirami energetycznymi”? Moim zdaniem stawanie się minimalistą jest procesem, w którym uświadamiamy sobie, co dla nas jest ważne. Z kolei wskazanie tych rzeczy w pewnym sensie nas definiuje. Nie przed światem, ale przed samym sobą. Przymusowe zdefiniowanie siebie Jeśli bez skrupułów pozbywasz się ostatniej koszuli, ale nie oddasz ani jednej swojej książki, to czy jesteś zapalonym czytelnikiem? A może po prostu chcesz uchodzić za inteligenta, mimo że większości z tych książek nie przeczytałeś? Jeśli uporasz się ze swoją szafą i skompletujesz kapsułową garderobę, ale nadal nie będziesz potrafiła oddać żadnej ze swoich piętnastu paletek cieni do oczu, to kim będziesz w swoim mniemaniu? Dbającą o siebie kobietą, która lubi mieć wybór? Czy tzw. „pustakiem”, który martwi się tylko o swój wygląd? Powyższe przykłady mają skrajny charakter, jednak według mnie wskazują jedną wadę minimalizmu. Nie można być minimalistą bez świadomości tego, kim jesteś. Oczywiście, nie neguję żadnej z przyjętych definicji siebie. Uważam, że każdy ma prawo do określenia siebie na swój własny sposób. Jednak, aby określić swój cel w minimaliźmie, musisz wiedzieć kim jesteś i dokąd dążysz. Przyjmijmy, że w swoim mniemaniu jesteś minimalistą. Pozbywasz się wszystkiego, co tylko wpadnie Ci w ręce. Zostawiasz tylko rzeczy niezbędne. Lecz jest jeden wyjątek: kolekcja Twoich ulubionych płyt z muzyką. Wszyscy Twoi znajomi wiedzą, jaki styl życia prowadzisz. Jednak pewnego dnia dowiadują się, że Twoja kolekcja liczy ponad sto płyt i zaczynają negować Twój minimalizm. Czy i Ty zaczynasz w niego wątpić, ponieważ według ich myślenia i pewnych definicji, taka kolekcja to wyklucza? Odpowiedź jest oczywista – minimalizm = posiadanie przedmiotów, które dają Ci szczęście. Zatem jeśli jesteś świadomym minimalistą, jednocześnie będąc całkowicie sobą, żadna definicja tego nie zmieni. Świadomie wystawiasz się na ocenę innych Pewnego dnia, przeglądając jedno z forum o tym stylu życia, natknęłam się na wpis pewnej osoby. Martwiła się ona, że jeśli opracuje swoją kapsułową garderobę, to wkrótce ktoś z jej otoczenia zauważy, ze cały czas nosi te same ubrania. Zadała też wówczas pytanie, jak pozostali minimaliści z tego forum, radzą sobie z takimi opiniami. Odpowiedzi były różne. Część czytelników odpowiadało, że nie stosuje tej zasady w swoim życiu, bo nie ma takiej potrzeby. Inni wskazywali na to, że nie sugerują się w tym temacie zdaniem innych. Pomimo tego, iż póki co, nie opracowałam swojej kapsułowej garderoby (może kiedyś), dużo bliżej jest mi do punktu widzenia tej drugiej grupy. Oczywiście w pierwszej chwili ten wpis na forum skłonił mnie do refleksji, jednak wnioski przyszły bardzo szybko. Jeśli jesteś świadomą siebie i swoich ideałów osobą, nie musisz nikomu udowadniać swojej wartości, poprzez takie rzeczy jak ubiór czy posiadane przedmioty. W moim odczuciu zawsze będzie to wyglądało następująco:Jeśli ktoś ocenia mnie po tych zewnętrznych atrybutach i na tej podstawie buduje opinie o mnie, to jestem mu/jej bardzo wdzięczna. Dzięki temu wiem, że osoba ta nie zasługuje, by być w gronie moich znajomych. Niestety minimalizm czasami wystawia nas na pewne komentarze osób, które nie rozumieją tego sposobu życia, albo mają na nie swój odmienny pomysł. I na tym polega cała siła pewności, że to co robimy, jest słuszne. Pozwoli nam to w ogóle nie przejmować się takimi opiniami i na rozsądne przedstawianie swoich argumentów. Minimalizm to taki „przyjaciel” na całe życie Minimalizm to proces. Rozpoczyna się od uświadomienia sobie problemu, następnie celu. Później porządkujemy swój dobytek i znajomości. I pewnie, można skończyć w tym miejscu. Jednak w zasadzie będzie to oznaczało stratę, wszystkiego co osiągnęliśmy na tym polu do tej pory. Minimalizm nie kończy się w momencie, gdy pożegnamy ostatniego „upierdliwca” z naszego życia. Jest to niekończący się proces, głównie myślowy. Polega na tym, że pilnujemy się przy każdych zakupach. „Sprawdzamy” pod tym kątem każdą nowo poznaną osobę. Zmieniamy pracę, jeśli trafimy do miejsca, które na samą myśl, przyprawia nas o wrzody żołądka. I tak bez końca… Wbrew obrazkowi przypisanemu do tego wpisu, minimalizm nie wymaga postawienia swojego życia i otoczenia na głowie. Zmiany można wprowadzać powoli, małymi kroczkami, bez rewolucji. Uzmysłowienie sobie jakie minimalizm ma wady, pozwoli przejść nam przez ten proces z zachowaniem zdrowego rozsądku. Jednocześnie nie pozwoli to, by otoczenie miało negatywny wpływ na to, co robimy. Oczywiście, wszystkie te wady, to dopiero początek. Każdemu inny aspekt może sprawić trudność, zatem moje pytanie brzmi: Jakie wady według Ciebie ma minimalizm? A może powyższe wady da się przekształcić na zalety? Gość LooLka Zgłoś odpowiedź Witam Jestem z chłopakiem ponad 2 lata, a co raz częściej czuje zrezygnowanie i objętość. Jak jestem sama i tak sobie myślę o naszym związku to wyszukuje jego wady, co nas dzieli, ze praktycznie wszystko nas różni, nie mamy żadnych wspólnych zainteresować, nawet lubimy różne filmy czy programy w tv, no po prostu wszystko przeciwne. Co raz częściej poprawiamy siebie nawzajem (''ty robisz to i to źle''). Fakt że te różnice były zawsze, ale teraz jakby mi czegoś brak, nie wiem co jest i o co mi chodzi ale czuje się źle. A On to wspaniały chłopak, kocha mnie szczerze, mówi mi o tym codziennie, jest czuły i Kochany, cały czas by chciał się tulić do mnie. Wiem, że już nikt mnie nie pokocha tak jak On. Przez 2 lata było nam razem cudownie szczesliwi i zackochani w sobie, a teraz nie wiem co sie dzieje ze mna i czemu tak czuje :( z dnia nadzień jest mi coraz ciężej. Ktoś też tak miał? Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Witaj, przechodzę podobną sytuacje, tyle że obojętność jest z drugiej strony, uciekanie w pracę, ja staram się za wszelką cenę zainteresować ukochaną osobę sobą, naszym życiem, naszymi problemami i im bardziej się staram tym gorzej mi to wychodzi. Nie dopuszczam mysli, że możemy się oddalić od siebie na tyle by nasze starania o powrót do siebie okazały sie bezsensowne, bo to była najcudowniejsza rzecz jaka mi się w życiu przydarzyła. Myślę, że ważne jest by uświadomić sobie jaki Skarb się ma i doceniać to zanim to się straci...Myślę, że dawanie sobie czasu nie ma sensu bo w dzisiejszym świecie właśnie czasu nam najbardziej brakuje. Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Mamy taką przewrotna naturę,jak partner jest dobry ,spokojny,to nam się nudzi,nie doceniamy, czujesz się pewnie zagłaskiwana, jak byś miała chama i jeszcze była od niego uzależniona emocjonalnie to by się marzył taki wspaniały ,dobry ..., a może przestałaś go kochać,skoro bardzo zaczęło Ci przeszkadzać to, co kiedyś nie było problemem, sama musisz wiedzieć czy chcesz być z nim czy nie, idealnego partnera nie znajdziesz ,bo takich nie ma. Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Może po prostu pojawiła się rutyna, a może przemineło uczucie zakochania, pozostała przyjaźń, przyzwyczajenie, bo brakuje Wam iskierki, która by to na nowo że rozwiązania są dwa; nie doszukuj się jego wad, bo będziesz się nastawiała do niego jescze bardziej antagonistycznie i bedziesz sie odsuwała. Zamiast tego staraj sie doszukiwać pozytywów, co najbardziej w nim cenisz, co Cię urzekło. Może brakuje Wam spontanicznosci, powiedz mu o tym, że np. chcesz, aby przygotował dla Ciebie jakąś fajną randkę, albo wyjazd we dwoje np. na weekend. Druga opcja jest taka, abyscie odpoczeli od siebie np miesiac. Ale to najczesciej konczy sie rozstaniem, przyznajmniej wsrod swoich znajomych tak zauwazylam. Tylko jedna pare znam ktora po ponad roku przerwy wziela slub. Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Może go nie kochasz? Co właściwie czułaś w momencie, gdy się z nim wiązałaś? Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Witam serdecznie, Postaraj się przypomnieć sobie, jak było na początku Waszej znajomości, co takiego w nim zwróciło Twoją uwagę, co spowodowało, że się w nim zakochałaś. Spróbuj znaleźć tę samą iskierkę, gdyż często codzienne obowiązki sprawiają, ze o tym zapominamy. Pozdrawiam Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi

wiem że ktoś pomimo moich wad